Dierenrecht

is zilver goud

[1][2][3]

Als je als koper van een product ontdekt dat je aankoop niet voldoet en je wilt geld terug, dan moet je op tijd aan de bel trekken bij de verkoper. De verkoper moet namelijk wel de gelegenheid hebben om advies te geven, onderzoek te laten doen of een andere maatregel te treffen. Bij een koop tussen een particulier en een bedrijf, de consumentenkoop geldt dat nog sterker. De verkoper krijgt tenslotte de eerste zes maanden vrijwel de gehele bewijslast dat het niet aan hem (m/v/n) lag op het bord geschoven.

In deze rechtszaak wordt een 6-jarige ruin die op dat moment zijn wedstrijdpunten binnen heeft op niveau M aangekocht als dressuurpaard. Met keuring en positief aankoopadvies om hem verder te kunnen opleiden als dressuurpaard. Na aankoop krijgt hij een opstartperiode, maar het paard loopt niet lekker. Na ruim twee maanden haalt de nieuwe eigenaar er een masseur/fysiotherapeut/chiropractor bij, maar ook dat helpt niet. Nog eens vier maanden later wordt een dierenarts geraadpleegd. Die onderzoekt het paard en bekijkt de keuringsfoto’s. De bevindingen zijn niet best: Thoracaal kissing spines, mogelijk een fragment in het facetgewricht C/T en beperkte beweeglijkheid laag cervicaal, lumbaal en bekken. De koper zegt dat ze hier niet van wisten, anders waren ze zeker niet tot aankoop overgegaan. In rechte eisen zij het aankoopbedrag van EUR 10.000,- terug, en de stallings-, dierenarts- en proceskosten.

Een koper die een gebrek ontdekt, moet daarvan binnen bekwame tijd nadat de koper het gebrek heeft ontdekt of had kunnen ontdekken, mededeling van doen aan de verkoper. Als bekwame tijd geldt in ieder geval een tijd van twee maanden, afwijkingen daarvan zijn niet fataal maar hangen af van de omstandigheden van het geval.

Inderdaad, daar zit hier letterlijk en figuurlijk het pijnpunt. Het paard is gekocht in februari. Een opstartperiode waarin de ruiter begint met trainen is voorstelbaar. En dan na enige tijd lijkt het erop dat het paard toch ‘niet lekker loopt’. In ieder geval niet helemaal zoals je als koper had gedacht. Ga je meteen de verkoper bellen? Denk je aan een gebrek? Of denk je aan stijfheid, rijtechniek en andere zaken? Zo ging het hier; er wordt in april geen dierenarts bijgehaald maar een fysiotherapeut/masseur/chiropractor. Wettelijk gezien nog wel een saillant detail, aangezien art. 3.5 Wet Dieren duidelijk stelt: “Het uitoefenen van dierfysiotherapie wordt uitsluitend toegepast bij een dier na een verwijzing door een dierenarts”.

Wat daar ook van zij, de dierenarts wordt er pas eind augustus bijgehaald. Nadat deze de gebreken heeft vastgesteld heeft de koper zich wel meteen bij de verkoper gemeld, maar is dat dan tijdig genoeg? Kantonrechter en Hof vinden van niet en wijzen de vordering af. Daar klaagt de koper dan weer wel tijdig over, bij de Hoge Raad. Met succes. De race is nog niet gelopen maar de Hoge Raad vindt in ieder geval dat het Hof onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de kopers al in april hadden moeten of kunnen weten dat het paard “non-conform” was. Uiteindelijk wisten ze dat tenslotte pas zeker toen de dierenarts de foto’s had beoordeeld. Er moet dus ook nog worden gekeken hoe het nu precies zit met de vastgestelde gebreken, en of deze kunnen worden geantedateerd tot voor de aankoop. De Hoge Raad verwijst de zaak daarvoor naar het Hof ’s-Hertogenbosch.  Ik gok dat er ook nog wel een vraag van de koper zal volgen over/aan de keuringsdierenarts die een positief advies gaf. Wordt vervolgd.

[1] Foto is niet van betrokkenen.

[2] In een blog worden niet alle details besproken.

[3] Met dank aan mijn collega Martina van Eldik

Iaira Boissevain - dierenrechtadvocaat
Iaira Boissevain
Volg Iaira Boissevain: